Vandaag is een dag dat ik veel aan je denk
ik probeer me in te beelden wat je me als laatste zei, maar net als jouw gedachten toen,
is het troebel.

De spijt van onuitgesproken woorden en verloren tijd ebben weg wanneer ik bezig ben. ’s Avonds is het vloed. Ik word overspoeld door emoties en wat als-en

Laat me verdwijnen en alleen zijn met mijn verdriet, dan heb ik tenminste dat nog. Luister naar mijn klaagzang terwijl ik de kussens met natte tranen bekleed.

Trek me terug. Mijn cocon van verdriet beschermt me en daar blijf je altijd bij me.