Jou missen werkt in drieën
Iets horen is één, of voelen, of ruiken. Of enig welke trigger die me aan jou doet denken. Ik dacht even dat je hier was.
Twee is over je praten, je bediscussiëren, herinneringen ophalen en je laten terugkeren. Had je hier maar kunnen zijn.
Piekeren is drie en gebeurt alleen. ’s Avonds in bed liggen. Denken aan je stem, aan je warmte, hoe je knuffelt. Aan hoe alles mooier zou zijn als jij hier was, of misschien ook niet. Maar misschien, was het ’t proberen waard

Misschien moet ik minder stilstaan bij hoe het klinkt en meer bij hoe het voelt
Alsof de woorden gelijk staan aan schuurpapier terwijl ik herinnering per herinnering opnieuw beleef
Het lachen, het huilen
Het nu allemaal opnieuw willen beleven
Ik wil zelfs de slechte momenten terug
Als het betekent dat je dan weer tevoorschijn komt