Woorden zoeken lijkt moeilijker in jouw aanwezigheid
Voortdurend dravend door het woordenboek dat in mijn hoofd staat gegraveerd
Ik, de sociale vlinder, ben de draad kwijt

Je vertelt me wat je denkt en ik volg je
Door het donkere bos, de kleine ruimtes
Ver weg gaande van alles wat ooit bekend leek te zijn

Ik schiet wakker en haal vage herinneringen boven
Onze stilzwijgende blikken schieten me te binnen
De krop in mijn keel vergroot, ik had zoveel willen zeggen

De stilte kruipt ons als een schaduw achterna
Terwijl we aan onze sigaret trekken
En enkel blijven trekken.